Usuwanie tła ze zdjęcia
i logo do druku

Dlaczego wokół wyciętego logo zostaje jasna obwódka

To najczęstszy problem z plikami po „usunięciu tła", i widać go dopiero na gotowym produkcie. Krawędź każdej grafiki jest wygładzona antyaliasingiem: piksele na obrzeżu nie są ani czystym kolorem grafiki, ani czystym tłem, tylko ich mieszanką. Jeśli tło było białe, w tych pikselach zostaje domieszka bieli. Na białej stronie tego nie widać. Na czarnej bluzie robi się z tego wyraźna, jasna poświata obrysowująca cały motyw.

Samo ustawienie przezroczystości nie wystarczy, bo problem nie leży w kanale alfa, tylko w kolorze. Trzeba policzyć, ile tła zostało w półprzezroczystym pikselu, i to odjąć - operacja znana z postprodukcji filmowej jako dekontaminacja koloru albo spill suppression. Nasze narzędzie robi ją standardowo, bez żadnej opcji do zaznaczenia, bo nie ma sytuacji, w której lepiej byłoby jej nie robić.

Praktyczny test: wstaw wycięty plik na czarne tło w dowolnym programie graficznym i powiększ krawędź. Jeśli widzisz jasny kontur - plik nie nadaje się na ciemny materiał i wymaga poprawki, zanim trafi na produkcję.

Kiedy usuwanie tła po kolorze wystarczy, a kiedy nie

Nasze narzędzie rozpoznaje tło po kolorze. To założenie, które trzeba znać, bo wyznacza granicę jego skuteczności - i uczciwiej jest powiedzieć o niej wprost niż obiecywać „każde zdjęcie jednym kliknięciem".

Jeśli Twój materiał wpada w dwa ostatnie wiersze, nie trać czasu na walkę z automatem. Wyślij nam plik - przygotowanie grafiki jest u nas częścią wyceny produkcji, a nie osobno płatną usługą.

Przezroczyste tło a technika znakowania

To, jak bardzo czysta musi być krawędź, zależy od tego, czym nadruk zostanie naniesiony. Przy druku DTF pod kolorową grafiką kładzie się białą podkładkę, wycinaną dokładnie po kształcie z kanału alfa - resztki tła w tym kanale zamieniają się w widoczny biały rąbek wokół motywu. To dokładnie ta sama obwódka, o której mowa wyżej, tylko dużo bardziej widoczna, bo wydrukowana farbą kryjącą.

Sitodruk wymaga separacji na kolory, więc miękka, półprzezroczysta krawędź i tak zostanie zamieniona na twardą - ale grafik musi wiedzieć, gdzie ta krawędź naprawdę przebiega. Plik z brudnym alfa-kanałem wydłuża ten etap. Przy hafcie krawędź jest przenoszona na kontur ściegu, więc czysty kształt to warunek czytelnego programu haftu.

Jeśli nie masz pewności, która technika obejmie Twój projekt, zacznij od porównania technik znakowania - a plik przygotuj i tak z przezroczystym tłem, bo każda z nich na tym korzysta.

Czego nie robić z wyciętą grafiką

Po wycięciu tła grafika bywa jeszcze „poprawiana" w sposób, który psuje efekt. Nie skaluj pliku w górę w edytorze zdjęć - powiększenie nie dokłada detalu, a rozmywa krawędź, którą właśnie oczyściłeś. Nie zapisuj pośrednio przez JPG „bo mniejszy". Nie dodawaj obrysu ani cienia pod grafikę, jeśli nie są częścią projektu: na koszulce cień drukuje się jako szara plama, nie jako efekt głębi.

I rzecz najczęstsza: nie wysyłaj do produkcji zrzutu ekranu z wyciętą grafiką. Zrzut ma rozdzielczość Twojego monitora, czyli zwykle jedną trzecią tego, czego wymaga druk. Więcej o tym w tekście o rozdzielczości grafiki do druku.